We worden uitgenodigd

De laatste maanden roert het universele bewustzijn zich behoorlijk.

Het vergroot  zich snel en daarmee valt er keer op keer meer licht op de duisterenis; het licht toont ons wat tot nu toe was verborgen of niet gezien.

Deze expansie is zowel merkbaar op het individuele als ook op het gemeenschappelijk niveau.

De spirituele uitdagingen die worden aangeboden hebben m.i. vooral te maken met de vragen :
leef je volgens je overtuigingen; en doe je werkelijk dat wat je meent/zegt te geloven.

Om deze vragen te beantwoorden is het nodig te onderzoeken of we zowel luisteren naar ons hart en onze ‘mind’ of slechts naar een van de twee.  Het leven geeft ons die kansen. We krijgen te maken met situaties waardoor we  uitgenodigd  worden om te ervaren of wat we denken en doen  ook werkelijk voortkomt uit de combinative van liefde en verstand.

Beantwoorden we die vragen met 'Ja'  dan worden we uitgenodigd om in vertrouwen door te gaan. Echter wanneer we afdwalen naar de duisternis van angst, haat, woede etc. dan is de vraag dat te herkennen maar ons niet op die plaats te blijven.  We worden gevraagd de weg te vinden via de leiding van hart en verstand.
Eveneens denk ik dat 'samenwerken vanuit  vrijheid' een item is dat zich de komende tijden wil gaan verstevigen en ook hier nodigt  het leven ons uit om mee aan de slag te gaan.

Deze vragen kunnen niet door druk of afhankelijk makende situaties worden beantwoord, maar zullen  aandacht blijven vragen, zowel individueel als wereldwijd, tot ze naar tevredenheid zijn beantwoord.   

Sneew

Het sneeuwt en vlokje na vlokje zie ik buiten de kleuren van het groen, de huizen en andere objecten  worden bedekt door een witte laag. Het herinnert me opeens aan een vers van Herman van Veen, waarvan hierbij de tekst.

Het sneeuwt....
Duizendenden kleine witte vlokjes
vallen op
tegen de donkere achtergrond
van dennenbomen,
de sneeuw rijgt
alles aan elkaar,
het dal wordt
een borduurwerk
van geduldige gaatjes.

Zo ongeveer
moet ook het stof zich
bewegen waaruit wij zijn opgebouwd.
Elk deeltje
met een binnen- en buitenkant,
miljarden stukjes
eeuwig leven,
elk deeltje doet,
heeft een toekomst
en verleden.

Ik kwam niet op die gedachte,
maar ik heb haar opgevangen
't is niet omdat ik denk,
maar 'het' denkt voor mij,
elk deeltje voor zich
en samen
tot wij
tot we als stof uiteenvallen,
en dan zal
ieder stofje
een ervaring rijker
aan een ander leven beginnen,
opgedeeld
en als een sneeuwbui
op de dag
van morgen dwarrelen.